Herzog na Antarktydzie

"Spotkania na krańcu Świata" są kolejnym udanym filmem Wernera Herzoga. Tym razem autor "Krzyku kamienia", zainspirowany podwodnymi zdjęciami, udał się na Antarktydę.

"Spotkania na krańcu Świata" są kolejnym udanym filmem Wernera Herzoga. Tym razem autor "Krzyku kamienia", zainspirowany podwodnymi zdjęciami, udał się na Antarktydę. Film jest skonstruowany jak dziennik podróży. Zza kadru słyszymy głos reżysera, który relacjonuje przebieg wyprawy. Narracja przypomina prozę podróżniczą. Reżyser opowiada ciekawostki, przybliża historię pierwszych wypraw na Antarktydę. Pojawiają się zdjęcia archiwalne. Oglądamy sprzęt, którego używali dwudziestowieczni zdobywcy. Kamera powolnie omiata przestrzeń - białą, równą, ciągnącą się aż po horyzont. Nigdzie nawet śladu życia - tylko lód. Obrazowi towarzyszy muzyka cerkiewna, stwarzająca mistyczną atmosferę. Znaczną część filmu stanowią apokaliptyczne zdjęcia, wykonane jakby na innej planecie. Uzupełnieniem są wywiady z outsiderami, którzy porzucili wygodne życie, aby zamieszkać na krańcu Ziemi. Niemiecki reżyser pozwala im wypowiedzieć się swobodnie. Każdy z rozmówców odbiega od przeciętności. Są wśród nich naukowcy i włóczędzy. Spotykamy doktora filozofii, który obsługuje koparkę oraz lingwistę, który prowadzi ogród botaniczny. Film Herzoga nie jest podobny do innych dokumentów. Filmowi bliżej do dzieła sztuki niż produkcji BBC o odległych miejscach. Zdjęcia podwodne na długo zapadają w pamięć - nierealne kształty, gry świateł, nieznane rośliny i zwierzęta. Szkoda tylko, że żadne z częstochowskich kin (aż dwóch) nie zdecydowało się na emisję filmu. Byłaby to miła odmiana wśród horrorów i komedii romantycznych.