Cukinia - samo zdrowie

Kabaczek-cukinia, odmiana dyni zwyczajnej. Odmianę wyselekcjonowano we Włoszech i stąd nazwa cukinia. Polska nazwa jest fonetycznym zapisem włoskiej nazwy zucchino, czyli mała dynia. Na południowym wschodzie popularność zdobyła nazwa kabaczek

W Polsce roślina jest uprawiana i znana pod obiema nazwami. Ponieważ uprawiane formy mogą różnić się znacznie, więc zależnie od nazwy pod jaką je otrzymano do uprawy, traktowane są nawet jako odrębne gatunki. Szczególnie popularna jest w Europie: w południowej części Rosji, na Bałkanach. Od kilkunastu lat stała się modnym warzywem również w Polsce. Cukinia wyparła u nas popularną dynię rosnącą wcześniej w każdym ogródku. Pamiętam doskonałe smak dyni marynowanej w słoikach, robionych przez moją mamę. Sama wielokrotnie również robiłam te przetwory.

Cukinia , to warzywo szybko rosnące , doskonałe na warzywne potrawy do szybkiego przygotowania. Jest dość łatwa w uprawie, wymaga jednak dużo wody i dużo składników pokarmowych. Najlepiej udaje się na pryzmie kompostowej. Owoce ma wtedy olbrzymie , ich długość przekracza 40 cm.

Cukinia należy do warzyw niskokalorycznych, o niezbyt dużej wartości odżywczej. Odkwasza organizm oraz sprzyja przemianie materii. Cukinia ceniona jest głównie za jej wyborny smak. Najsmaczniejsza jest młoda dł. 15-25 cm z miękką delikatną skórką i miąższem z niewykształconymi jeszcze gniazdami nasiennymi. Takie warzywo można dodawać do potraw ze skórką. Wyrośnięte, starsze lepiej obierać. Cukinia podobnie jak dynia ma dużo witaminy A oraz zawiera witaminy : C, PP, B1,karoten. Posiada sole mineralne: wapń, fosfor, żelazo, magnez. Owoce cukinii nie kumulują azotanów oraz metali ciężkich.

Jest jednym z niewielu warzyw, którego kwiaty są również jadalne.

Najbardziej popularna potrawa z cukinii w Polsce to leczo( w typowej potrawie węgierskiej nie występuje cukinia).

Ze względu na różnorodność przepisów pozwolę sobie również zaprezentować moją własną odmianę „leczo”. Składniki:
1 duża dojrzała cukinia
1 czerwona papryka
2 duże cebule
2 duże pomidory
20 dkg pieczarek
ząbek czosnku
sos sojowy
kostka rosołowa
pieprz ziołowy
pieprz czarny mielony
szczypta soli
kilka łyżek oleju
pęczek włoszczyzny(natka pietruszki, natka selera, gałązka kopru,kilka gałązek mięty) związany listkiem pora.

Obieramy ze skórki cukinię, odrzucamy środek z gniazdami nasiennymi, kroimy w kostkę. Obieramy i kroimy cebulę. Z papryki wyjmujemy nasiona i również kroimy w kostkę. Smażymy na oleju cebulę, drobno posiekany czosnek, dodajemy paprykę. Dodajemy również wcześniej podsmażone na oleju pieczarki. Dusimy kilka minut pod przykryciem. Kiedy wszystko zmięknie , dołożyć obraną i pokrojoną w kostkę cukinię . Warzywa wytworzą wystarczającą ilość soku by mogły dusić się we własnym sosie. Na początku należy często mieszać aby potrawa się nie przypaliła.

Dusić do miękkości, najpierw pod przykrywką, pod koniec odkryte by odparować nieco ewentualny nadmiar wody. Uważać , żeby nie rozgotować cukinii. Jeśli cukinia jest miękka dodajemy obrane ze skórki i pokrojone pomidory. Dla zagęszczenia potrawy można dodać zasmażkę z tłuszczu i mąki. Czasem zamiennie dodaję równocześnie z cukinią dwa średnie pokrojone ziemniaki. Dodać do smaku przyprawy.

W potrawie węgierskiej leczo( bez cukinii) prezentowanej przez Roberta Makłowicza nasz krytyk kulinarny, podróżnik i dziennikarz w jednej osobie, radzi pod koniec gotowania dodać jajka po jednym na osobę. Prezentuje również inny sposób zagęszczenia potrawy poprzez dodanie ryżu na początku gotowania. Można według uznania skorzystać z tych propozycji Ja bym się ograniczyła do jednej łyżki ryżu, jajka nie polecam.

Jeśli do powyższej potrawy dodamy boczek i kiełbasę , wcześniej pokrojone i podsmażone to otrzymamy bigos. Wówczas nie musimy wkładać pęczka włoszczyzny ,bo włożone wędliny dodają wystarczająco dużo smaku i aromatu. Również mniej dodajemy cebuli i pieczarek. Oczywiście nie dodajemy wówczas ani jajek ani ryżu czy też ziemniaka.

Jeśli to ma być leczo, musimy dodać więcej papryki (najlepiej 3,4 sztuki w różnych kolorach) Nasze polskie leczo z cukinią to twórczość radosna, jest w nim dużo różnokolorowej papryki i dużo różnych wędlin.

Inne bardzo smaczne danie z cukinii

Młodą, umytą cukinię kroimy na plastry nie grubsze niż 1 cm. Obsmażamy obustronnie na oleju, przyprawiamy do smaku. Można również przed smażeniem każdy plasterek panierować w mące, jajku i bułce tartej. Plasterki cukinii podajemy bezpośrednio po przygotowaniu. Stanowią doskonały dodatek do dań mięsnych.

W internecie można znaleźć różne inne ciekawe potrawy z cukinii. Warto z nich skorzystać choćby dla urozmaicenia menu.

Inne przepisy kulinarne:  Empanadas - pierogi pikantne, Nalewka z aronii, Jak gotować ziemniaki - przepisy, Wielkanocne śniadanie Święcone Święconka, Agar - agar, żelatyna z wodorostów, Wielkanocny mazurek w zgodzie z tradycją - przepisy, Marchewka duszona np. z groszkiem - przepisy, Śledzie w oleju, Piernik adwentowy, Brownie, Murzynek, Soja - cudowna żywność, Pigwa – owoce do herbaty zamiast cytryny, Arbuz szampański. Sałatka z arbuza., Wykwintny polski trunek w postaci nalewek odszedł nieco w zapomnienie, Truskawki - przepisy, Zupa szczawiowa, Banany w cieście, z grilla..., Nowalijki Wiosenne witaminy, Babka wielkanocna - przepisy, Pierogi z serem - przepisy, Ruskie pierogi - tradycyjne polskie, Pączki domowe na Tłusty Czwartek, Faworki domowe i róże karnawałowe, Rogaliki domowe - wypieki karnawałowe, Pasztet z fasoli i inne przepisy, Bigos (staro)polski na Nowy Rok, Strucla z makiem – atrybut świąt Bożego Narodzenia, Żurawina, jarzębina, głóg, berberys, pigwa - owoce późnej jesieni, Cytrusy na jesienne przeziębienie i grypę